​Mme Zsazsa: "Als minister zou ik een grote bewustmakingscampagne opzetten over de kwaliteiten van biovoedsel!"

14.02.2017
Kim Leysen Ligg © François De Heel
Mme Zsazsa op bezoek bij bioburgerproducent La vie est belle

Mme Zsazsa – oftewel Kim Leysen - is een fenomeen: ze moestuiniert (zo ecologisch mogelijk), kookt, schrijft boeken, naait, tekent en blogt over dit alles. En nu is ze ook het boegbeeld van de Verrassend Veggie-biocampagne! Haar motivatie is duidelijk: "Ik probeer zelf zoveel mogelijk bio te kopen. En ik sta achter alle redenen waarom mensen bio kopen! Het welzijn van de planeet, de gezondheid van ons allemaal, het dierenwelzijn, en eerlijker loon voor het werk van de boeren."


Mme Zsazsa: van moestuinierster tot minister

Mme Zsazsa is een bezige bij: haar boek 'Allemaal rokjes' (2013) was een megasucces, en in 2014 publiceerde ze samen met Dorien Knockaert ‘De moestuin van Mme Zsazsa’. Beide auteurs werkten ook mee aan het boek 'Groeten uit Transitië. Duurzame ideeën voor het dagelijkse leven' (2013) van Eva Peeters. Daarnaast heeft ze een eigen blog. Mme Zsazsa is dus geen katje om zonder (tuin)handschoenen aan te pakken! We vroegen haar de kleren van het lijf over bio, eten, moestuinieren, en nog veel meer.


Laatst overleed de fameuze actrice Zsazsa Gabor – is er een link met jouw nickname Zsazsa?

Mme Zsazsa: Nee, niet qua mannen en ook niet de rest. Dat zou wel een mooi verhaal geweest zijn. Tien jaar geleden begon ik te bloggen en te naaien, en ik verkocht wat kleren. Kim Leysen is niet echt een sprankelende naam, dus ik zocht iets anders. Op een gegeven moment kwam ik uit bij Zsazsa, en toen werd het Madame Zsazsa.

Je bent een bijzonder bezige bij. En nu ook het gezicht van onze bioveggiecampagne. Waarom heb je je voor bio geëngageerd?

Ik probeer zelf zoveel mogelijk bio te kopen. En ik sta achter alle redenen waarom mensen bio kopen! Ze zijn allemaal even belangrijk -- het welzijn van de planeet, de gezondheid van ons allemaal, het dierenwelzijn, en eerlijker loon voor het werk van de boeren. Bio is sowieso gezonder omdat er geen pesticiden worden gebruikt. Ik denk ook dat er meer vitaminen en mineralen in biogroenten zitten. Want die staan op een veld dat met compost is bemest i.p.v. met kunstmest.

"Bio is sowieso gezonder omdat er geen pesticiden worden gebruikt."
Kim Met Affiche Kl

Hoe ziet je eigen eetpatroon eruit? Ben je een strikte vegetariër of eet je soms nog wel vlees?

Zelf zet ik nooit meer vlees op tafel, tenzij charcuterie voor de kinderen. Maar dat is uit gemakzucht – ik zou eens moeten zoeken naar vegetarische opties! Maar als we op restaurant gaan of we gaan bij iemand eten en er is vlees, dan eten we gewoon mee. De kinderen eten natuurlijk heel graag vlees, die zouden liever hebben dat ik wat vaker vlees maakte (lacht).

Mensen denken soms dat ze honger gaan lijden als ze vegetarisch gaan eten. 'Mijn man/mijn kinderen hebben daarmee niet gegeten,' zeggen ze dan. Ik moet zeggen dat ik vroeger ook wel de neiging had om veel te maken én te eten. Maar daar ben ik van teruggekomen, ik kook nu lichter eten dat makkelijk verteerbaar is.

"We leven in een omgekeerde wereld. Eigenlijk zou 'biologisch' de norm moeten zijn, en zou er een sticker moeten komen op al de rest."

Zijn je kinderen zich ervan bewust dat ze veel bio eten, praten jullie daarover?

Wij eten vooral groenten uit de eigen moestuin, dus ze weten niet beter. Vroeger was ook alles 'bio', hè. Mensen haalden veel uit hun eigen tuin of bij een lokale boer, dat was gewoon de norm. Er was geen kunstmest en geen pesticidegebruik. Maar door de grote productienoden begon men vanalles te gebruiken.

Eigenlijk zou 'biologisch' de norm moeten zijn, en zou er een sticker moeten komen op al de rest, zoals bij sigaretten: 'Pas op, dit product is geteeld met gebruik van pesticiden en kunstmest'. We leven in een omgekeerde wereld. Nu moeten we campagne voeren onder het motto: 'Koop dit als je natuurlijk geteelde groenten wilt’. Dat is toch wel heel bizar. Eigenlijk zou iedereen gewoon standaard bio moeten kopen.

In onze Verrassend Veggiecampagne proberen we mensen die vlees- of zuivelvervangers gebruiken, te laten ontdekken welk groot aanbod bio biedt. Gebruik jij wel eens vleesvervangers?

Ja, ik probeer dat wel, maar eerlijk gezegd niet vaak. Ik heb wat producten mogen uitproberen van biobedrijf La vie est belle. Dat vonden mijn kinderen heel lekker. Ik ga dat zeker wat vaker kopen. Veggieburgers en veggiefalafel zijn ook ideaal om mee te beginnen als je af en toe vegetarisch wilt koken – want je hangt dan toch wat vast aan het aardappelen-vlees-groente verhaal. Met een lekkere groenteburger kan je makkelijk het vlees vervangen en zo het patroon wat doorbreken.

Lveb Klein2

Heb je ook al eens zuivelvervangers uitgeprobeerd – rijstmelk, amandelmelk, sojamelk? Vind je dat lekker?

Ja, dat heb ik al wel 's gebruikt. Maar ik vraag me dan af wat er bij wat past. Doe je bij muesli best havermelk of sojamelk? En wat past bij koffie? Daar zou ik wel meer over willen weten. Er zijn soorten die wat zoeter zijn dan gewone melk, of heel dun, of echt een uitgesproken smaak hebben. Dus ik zoek nog een soort tabel daarover.

"Veggieburgers en veggiefalafel zijn ook ideaal om mee te beginnen als je af en toe vegetarisch wilt koken"

Koken met de seizoenen, ben je daar veel mee bezig?

Ja, met mijn grote moestuin is dat de logica zelve. Ik heb recent een weekmenukalender online gezet om je te helpen met je kookplanning. Zo hoef je maar één keer per week na te denken over je hele weekmenu – en de seizoensgroenten staan er ook telkens bij. Op de Facebookpagina kunnen leden hun eigen menu's posten, ter inspiratie. Via tags kun je vegetarische recepten opsporen. Voilà, een beetje reclame.

Consuminderen is ook een van je stokpaardjes: je stopte met shoppen, en je bent heel actief bezig met zelf dingen maken, recycleren en creatief hergebruiken. Waar komt die drang vandaan?

Als twintiger was ik daar echt niet mee bezig. Maar toen kreeg ik kinderen en begon ik biologisch te eten en dan begin je over de dingen na te denken. Je hoort verhalen over hoe dingen als kleding worden geproduceerd en dat stuit mij tegen de borst. Door mee te werken aan het boek Groeten uit Transitië van Eva Peeters gingen mijn ogen open over hoe de wereld tegenwoordig in elkaar zit en wat de norm is geworden.

Ik ga inderdaad niet meer shoppen – en ik vind dat een bevrijding! Je hoeft geen dingen te kopen om gelukkig te zijn. Ik ben al jaren niet meer op de Meir geweest. Vroeger ging ik met een vriendin echt om de twee weken naar Wijnegem Shopping Center. Sinds de geboorte van mijn tweede kind ben ik daar nooit meer geweest, het is nu een exotische plek geworden voor mijn kinderen. Ik koop nu meestal tweedehands of ik zoek een ecologisch alternatief.

"Als Minister van Voedsel zou ik een grote bewustmakingscampagne willen opzetten over de kwaliteiten en eigenschappen van biologisch voedsel!"

Tot slot: wat zou jij willen doen als je één dag Minister van Voedsel kon zijn? Wat zou je op de agenda zetten?

Ik denk dat er een probleem is met informatie. Mensen zijn zich niet bewust van wat er allemaal aan de hand is. Een voorbeeld? Persoonlijk vind ik dat dieren heel slecht behandeld worden in de gangbare veeteelt. Je kunt beter vlees van gelukkige dieren kopen!

Naar aanleiding van een paar reacties op mijn nieuwe Facebookpagina was ik echt geschrokken dat er zo weinig besef is van de omstandigheden waarin ons voedsel geproduceerd wordt. Dus als minister zou ik een grote bewustmakingscampagne willen opzetten over de kwaliteiten en eigenschappen van biologisch voedsel!

Een ander idee is dat je een soort boete betaalt als je niet-bio koopt, of dat je strafpunten krijgt. Als je vliegt, kun je je geweten sussen door een CO2-compensatie te betalen. Wel, ik zou een soort van belasting op non-bioproducten heffen, en die belastinggelden kunnen dan worden gebruikt om de biosector te ondersteunen. Is dat geen goed plan?